Dünyada hüküm süren çocuk istismarına isyan eden bir eski çocuk psikologu, çocuk cinsel suçlularını hedef alıp bir nevi kendi adalete sahip çıkan bir intikam meleği oluyor. Hayatını çocukların ruh sağlığına adayan bu kadın, cinsel istismara uğrayan çocuklara yapılan haksızlığa daha fazla dayanamayıp bir adliye savaşçısına dönüşüyor. Ancak tüm bu eylemlerinin sebeplerinden biri olan eski bir vakanın üzerinden perde kalktığında, kendini başka bir sorgulamanın içinde bulur. Pastasında yatan rahatsız edici gerçekler tekrar gün yüzüne çıktığında, işlediği suçların ağırlığı ve eylemlerinin sonuçlarıyla yüzleşmek zorunda kalır. Yanıtlaması gereken soru ise; ne olursa olsun, adaleti sağlamak için belirlenen yasaların dışına çıkıp çıkmaması gerektiği üzerinedir. Gerçek adalet ne şekilde sağlanır? Adaleti sağlayan bir bireyin kendi kişisel hırslarına, öfkesine yenik düşüp kanunları çiğnemesi ne kadar kabul edilebilir? Bu film, izleyicinin zihnine bu tür soruları yerleştirerek, kendi içsel tartışmalarını başlatmasını sağlıyor. Kısacası, bu yapıt, adaletin göreceli bir kavram olup olmadığı ve ahlaki sınırların ne olduğu konularında sorgulamalar yapmamızı sağlıyor. Ayrıca, adaletin kişisel bir ahlak meselesi mi, yoksa toplum tarafından belirlenen katı kurallar mı olduğunu da izleyicisine sorgulatıyor. Bu açıdan bakıldığında film, adalet ve ahlak üzerine derin bir tartışma platformu sunuyor.