Issız bir adada yaşayan bir anne ile oğlu, yıllardır aralarında biriken sessizlikle ve yarım kalmış konuşmalarla yüzleşmek zorunda kalır. Dış dünyadan uzak, rüzgârın ve denizin sesinden başka neredeyse hiçbir şeyin duyulmadığı bu yerde, geçmişte söylenmeyen sözler zamanla daha ağır bir yüke dönüşmüştür. Anne, oğlunu korumak isterken onu kendinden uzaklaştırdığını fark eder; oğlu ise çocukluğundan beri taşıdığı kırgınlıkları bastırmakta zorlanır. Günlük hayatın küçük anları, paylaşılan yemekler, kopan fırtınalar ve adanın sert yalnızlığı, ikisini de kendi hatalarıyla karşı karşıya getirir. Bu film, aile bağlarının bazen sevgi kadar suskunlukla da şekillendiğini anlatır. Ada, ikisinin iç dünyasındaki kırılmaları görünür kılan sessiz bir tanığa dönüşür.