Richard Mundy'nin yönetmenliğini yaptığı bu distopyan film, global bir nükleer felaketin geldiğine inanan bir bilim adamının hikayesini anlatıyor. Kendi karanlık yeraltı sığınağını koruyan ve o beklenen felaketin tek hayatta kalanı olmaya hazırlanan bu adam, aslında beklenmedik bir şekilde yalnız kalır. Ancak bu 'yalnızlık', onu zamanla beklenmedik bir çıkmaza sürükler. Karakterimiz, varlığına dair gerçekleri sorgulamaya başlar ve belki de gerçekten yalnız olmadığına karar verir. Mundy'nin bu filmi, klasik bir bilim kurgu unsuru olan 'yalnız insan' temasını, içine kapalı ve gerilim dolu bir hikayeyle birleştiriyor. Bir yandan nükleer felaket paranoyası, diğer yandan giderek artan bir yalnızlık duygusu... Filmin atmosferini daha da çarpıcı kılan ise bu iki gerilim çizgisinin ustaca işlenmiş olması. Oyunculuklar ve yönetmenin seçtiği hikaye anlatım biçimi, gerilimi en üst noktada tutarken, aynı zamanda karakterin iç dünyasını ve onun karmaşık psikolojisini de başarıyla yansıtıyor. İzleyiciyi sık sık şaşırtan ve düşündüren bu film, birçok çarpıcı dönemeçler sunuyor. Kendi gerçekliğine duyduğu şüphe ve yalnızlık korkusuyla boğuşurken karakterin psikolojik çöküşünü de gözler önüne seriyor. Kesinlikle görülmeye değer bir film.