Acı ve kayıpla yüzleşen bir dul adamın hikayesini izlediğimiz bu film, duygusal bir yolculuk vaat ediyor. Kahramanımız, yitirdiği eşinin ardından kentsel yaşamın karmaşası ve anıların ağırlığından kaçmak adına kırsala taşınma kararı alıyor. Bu kır evi, belki de onun için bir sığınak, belki de bir yalnızlık kalesi. Kırsala taşındığı bu yeni hayatında adeta yeniden doğan kahramanımız, beklenmedik bir karşılaşmayla geçmişinin izlerine rastlıyor. Bu karşılaşma, genellikle ağır basan hüzün dolu anıları canlandırsa da, kendisine aynı zamanda unutulmuş bir zamanlarının da kapılarını aralıyor. Geçmişiyle yeniden bağ kurduğunda anlıyor ki; onu acıya boğan anılar, aslında ona yaşama sevinci aşılayabilecek güçte. Film, izleyenlerine, bir yandan geçmişin anılarına tutunmanın ve onlarla yüzleşmenin acı tatlı yönlerini gösterirken bir yandan da umudun, hayatın her döneminde nasıl yeniden yeşerebileceğini gösteriyor. Yani, bu film, hem dramatik yoğunluğu hem de eşsiz yaşam dersleri ile seyirciyi kendine bağlıyor. Bu kısa sinopsisten de anlaşılacağı üzere, film, izleyiciye duygusal bir yoğunluk sunuyor ve onları karakterin ruh haliyle bütünleşmeye davet ediyor. Filmin her sahnesi, izleyenin içinde farklı duygular uyandırıyor ve onları derin bir empatiye sürüklüyor.