Basketbol asistan koçu Gulshan Arora, eşi Sunita ile sürekli tartışmalar yaşamaktadır. Bu aile içi sorunlarla boğuşurken, bir maç sırasında baş antrenörüyle ciddi bir kavga eder ve onu yere serer. Bu kavgadan sonra moralini toparlayamayan Gulshan, alkol alır ve direksiyonun başına geçer. Maalesef, alkollü halde kullandığı araçla bir polis aracına çarpar. Mahkeme, onun geçmişteki sicilini değerlendirir ve hapis cezası vermek yerine onu, down sendromlu çocukların eğitim aldığı bir enstitüde basketbol koçu olarak görevlendirir. Gulshan, bu kuruma geldiğinde ilk izlenimleri hiç de olumlu olmaz. Bu çocukların normal olmadığını düşünür ve onları eğitmenin neredeyse imkansız olduğuna dair bir inanç geliştirir. Her bir öğrencinin kendi kişisel sorunları ve alışkanlıkları vardır. Ancak, başka bir seçeneği olmadığını ve görevi kabul etmezse hapse girebileceğini bildiği için kendine bir meydan okuma olarak görmeye başlar. Zamanla Gulshan, her bireyin kendine özgü bir normal yaşamı olduğunu fark eder. Her çocuğun kendi potansiyeli ve yetenekleri vardır. Bu farkındalıkla, öncelikle onların dünyasına adım atar ve empati kurmayı öğrenir. Çocuklara basketbolu sevdirmek ve onlara bir takım ruhu kazandırmak için farklı yollar dener. Sabırla ve özveriyle çalışarak, bu çocuklardan güçlü ve uyum içinde çalışan bir basketbol takımı oluşturmayı başarır. Bu süreçte, sadece çocuklar değil, Gulshan da değişir ve büyür. Ailevi sorunlarıyla başa çıkma konusunda yeni bir bakış açısı kazanır ve hayatını yepyeni bir yola sokar. Film, izleyiciye sadece sporun değil, insan ilişiklerinin dönüştürücü gücünü de gösterir.