Annesinin ölümünün ardından altı yaşındaki Frida, kırsaldaki akrabalarının yanına gönderilir. Ancak Frida'nın annesini unutması ve yeni hayatına uyum sağlaması oldukça zor olacaktır. Tam anlamıyla bir dram filmi olan bu yapım, yüreğinizde derin izler bırakabilir. Frida'nın omuzlarına binen ağır yük, bir çocuğun taşıyabileceği kadar değil. Annesini kaybettikten sonra yaşadığı travmayı taşıdığı ifadesinden anlayabiliyorsunuz. Yeni hayatına uyum sağlamasının zorlukları, içinde bulunduğu durumun karmaşıklığını ortaya koyuyor. Frida'nın annesini unutamaması, ardından gelen yaşam değişiklikleri de onun ruhsal dengeini adeta bir denizde savrulan bir gemi haline getiriyor. Film, Frida'nın hissiyatını ve yaşadığı zorlukları çarpıcı bir şekilde aktarıyor. Film boyunca Frida'yı izlerken yaşadığı acıyı, kırgınlığı, öfkeyi ve belki de en önemlisi korkuyu keskin bir şekilde hissediyorsunuz. Hem çocuk hem de yetişkin perspektifinden hayatı, acıyı ve kayıpları anlatan bu film, duygusal bir iç sorgulama yolculuğuna çıkartıyor sizi. Kırsalın dingin atmosferi ve aile yaşamının sıcaklığı ile Frida'nın trajik yaşam hikayesi ahenkle iç içe geçmiş. Her ne kadar yeni ailesi ona sevgi gösterse de, Frida'nın içindeki boşluk kolay kolay doldurulamaz. Bu, Frida'nın yaşadığı travmanın ve yas sürecinin nasıl bir süreç olduğunu mükemmel bir şekilde anlatan bir film. Sonuç olarak, annesinin ölümünün ardından hayatının nasıl değiştiğini ve yeni ailesine uyum sağlama sürecini izlediğimiz Frida'nın hikayesi, doyurucu bir dram deneyimi sunuyor. Beklenmedik tınıları ile izleyiciyi derinden etkileyen bu film, duygusal bir hikayeyi başarılı bir şekilde anlatıyor.