Bir genç çocuğun uykulu bir kasabada esrarengiz bir şekilde kaybolmasıyla, yerel bir çöp kamyonu şoförü Donald'ın dedektifliği merkeze oturuyor. Donald, günlük sıradan işinden sıyrılarak, sebatkar ve takıntılı bir araştırmaya girişiyor. Hikaye kendini bu kasabanın durgun sularında yansıtıyor ve Donald'ın kişisel hikayesi, sırlarla dolu bu kasabanın altında yatan gizemlere paralel bir şekilde ilerliyor. Film, kasabanın sakini olan Donald'ın, çaresizlik içinde kendini bir araştırmacıya dönüştürdüğü psikolojik bir gerilim sunuyor. Dedektifliği, ne pahasına olursa olsun gerçeği bulma arzusu ile tetiklenen riskli ve takıntılı bir hale geliyor. Her dönemeçte, hikaye daha da karmaşıklaşıyor ve izleyicinin merakını artırıyor. Film, sadece bir çocuğun kayboluşunu işleyen bir hikaye olmaktan çıkıyor. Donald'ın kasabada dalga dalga yayılan paranoyası, izleyiciye, bir insanın kendi adaletini sağlamaya çalışma sancılarını ve kasabanın küçük dünyasında büyüyen tansiyonu hissettiriyor. Bu yüzden, bu film sadece bir gizemi çözme ya da bir suç hikayesi değil. Psikolojik tiyatrosunun içinde, kendimize dönen bir ayna buluyoruz ve bu aynada kendi korkularımızı, paranoyalarımızı ve adalet arama nedenlerimizi görüyoruz. Bu nihayetinde, hikayeyi ve Donald'ın karakterini mercek altına alarak, izleyicinin düşünce ve duygularını harekete geçiriyor. Ve sonunda, charizmatik çöp kamyonu sürücüsü Donald'ın, uykulu bir kasabanın yüzeyinin altındaki karanlığa dalışının, izleyici için gizemli ve karmaşık bir yolculuk olduğunu anlıyoruz.