Başarılı bir kariyere adım atmadan önce, Takeshi Kitano, Asakusa'nın komedi efsanesi Fukami'nin yanında çıraklık yaparak sanat hayatına ilk adımlarını attı. Kitano'nun göz kamaştırıcı yıldızı, baş döndürücü bir hızla yükselirken, onunla aynı çizgide ilerleyen hocalarından biri olan Fukami’nin ise yıldızı yavaş yavaş sönüyordu. İşte bu noktada, durumun trajik bir ironiye büründüğünü ifade etmeliyim. Bir zamanların güldüren adamı Fukami, bir anda unutulmuş bir yıldız haline gelmişken, genç Kitano adeta parlak bir komet gibi gökyüzünü aydınlatıyordu. Bu, sinema dünyasının acımasız bir yüzünü de gözler önüne seriyordu: Her zaman yukarı çıkılan bir merdiven olmayabiliyordu. Kitano'nun yükselişi, Japon sinemasına taze ve yeni bir soluk getirirken, Fukami’nin düşüşü de sinemanın acımasız dünyasının bir başka yüzünü sergileyerek, sanat dünyasında asla garantili bir başarının olmadığının altını çiziyordu. Bir zamanlar parlak bir ışıkla aydınlanan Fukami'nin yıldızının solması, sinema dünyasının kalıcı varlığına ışık tutan bir ders niteliğindeydi. Bu tür gözlemler, sanat dünyasının karmaşıklığını ve değişimini de vurguluyor.