Şair bir genç, bohem tarz hayatına ve onun en büyük aşkı olan eroin ile ilgi duyan bir sanat öğrencisine aşık olur. Bu ikili, birbirine olduğu kadar uyuşturucuya da tamamen bağlıdır. İlişkileri, kendinden geçiş ve kendini yok etme hali arasında gidip gelir. Başlangıçta, hikaye genç şairin etrafını saran sanatsal ve özgür ruhlu yaşam tarzı ve bu yaşam tarzını benimseyen sanat öğrencisi kızın hikayesi olarak gözükse de, kısa bir süre sonra, ikilinin uyuşturucu bağımlılığına dönüşen trajik hikayesine tanıklık ediyoruz. İlişkilerinin tatlı başlangıcı, zamanla, uyuşturucunun acımasız etkileri ile yok olurken, aşkları da aynı trajik sona doğru sürüklenir. Şair ve sanat öğrencisinin birbirleri üzerindeki karşılıklı çekimleri ve uyuşturucuya olan bağımlılıkları, hikayenin temelini oluştururken, bir yandan da izleyici olarak bize, bağımlılığın yok edici etkilerini ve bu durumun yaşamları üzerinde yarattığı tahribatı gösteriyor. Aşk ve bağımlılık arasındaki ince çizgiyi yok eden, bu karmaşık ve trajik hikaye, sadece uyuşturucunun değil, aynı zamanda aşkın da nasıl bir bağımlılık haline gelebileceğini gösteriyor. Sonuç olarak, film, hem karakterlerin iç dünyalarını, hem de uyuşturucunun etkilerini dokunaklı bir şekilde yansıtırken, izleyiciyi düşündürmeyi de başarıyor. Aşk, bağımlılık ve kendini yok etme arasındaki ilişkiyi sorgulatırken, aynı zamanda izleyicinin de bu konular hakkında düşünmesini sağlıyor.