Beynime işleyen, kalbime dokunan bir hikayeye şahit oldum. İzlediğim filmde, saf ve iyi bir adamın, görme yetisini kaybetmiş genç bir kızın yeniden görmesi için gösterdiği çaba anlatılıyordu. Ancak maalesef, bu masum hayalin gerçekleşmesi için gerekli olan maddi imkanlara sahip değildi. Bu iyi adamın kızın durumunu öğrendiğindeki hüzün, çaresizlik ve aynı zamanda kararlılıkla attığı adımlar, izleyicinin gözlerini yaşartacak kadar etkileyici sahneler arasındaydı. Her geçen gün, kızın dünyasını aydınlatmak için uğraşırken, kendi hayatındaki zorlukları unutmaya çalışan bu adamın samimi çabası; kendini seyirciye derinden hissettiriyor. Para, bu hayata dair en acı gerçeklerden biri; her ne kadar duygusal ya da insani bir hikaye olsa da, sonuçta her şeyin altında yatan çoğu zaman maddiyat oluyor. Bu film, sevgi ve umudun parasal zorluklar karşısında nasıl bir sınavdan geçtiğini, duygusal bir yoğunlukla, samimiyetle ve başarıyla anlatıyor. Filmin her sahnesi, hikayenin büyüsüne kapılarak, adama ve kızın hayatına dair daha fazla öğrenmek, onların sevinçlerini, hüzünlerini, umutlarını ve hayal kırıklıklarını paylaşmak için izleyicisini ekrana kilitlemeyi başarıyor. Bu film, seyircisine yaşamın zorlukları karşısında dahi umudun, sevginin ve iyiliğin gücünü hatırlatıyor.