Marcela'nın dünyası, sevdiği kız kardeşi Rina'nın ölümünden sonra tuhaf ve kırılgan bir hal alıyor. Evinde, bir zamanlar kendine ait ve güvende hissettiği mekanlarda garip bir yabancılık hissi yaşıyor. Yakın aile çevresiyle olan bağlantıları da bozulmuş durumda. Rina'nın yokluğu, Marcela'nın hayatında büyük bir boşluğa yol açıyor ve bu boşluğu dolduracak hiçbir şey bulamıyor. Marcela'nın hayatındaki mekânlar, kişiler ve nesneler, bir zamanlar olduğu gibi anlam taşımıyor artık. Her şey sessiz, boş ve anlamsız. Dolayısıyla, Marcela'nın acı dolu hikayesi adeta bir izleyici olarak bizi de içine çekiyor. Yönetmenin etkileyici çekimlerle aktardığı bu sarsıcı hikaye, seyirciye acının, yalnızlığın ve yabancılaşmanın evrensel boyutlarını hissettiriyor. Rina'nın ölümü, sadece bir karakterin değil, bir ailenin, evin ve hatta belki de bir topluluğun çöküşünü sembolize ediyor. Marcela'nın yaşadığı travmanın yankıları, izleyici üzerinde derin bir etki bırakıyor. Bu hikâyenin izleyicinin duygusal dünyasında yarattığı etkileşim, sinemanın gücünün ve duygusal anlatısının en iyi örneklerinden biri.