Olayların üzerinden altı ay geçmişken, ölümcül videotape ile ilgili korkunç olayların hala izleri taze. Ancak durum daha da karmaşık bir hal alıyor. Yeni bulgular, karanlığın derinliklerinde yeni bir kötülüğün pusuya yattığını gösteriyor. Bu düşündürücü gelişmeler, seyirciye ilk bölümün ürpertici atmosferini yeniden hatırlatıyor ve aynı zamanda yeni bir korku dalgası yaratıyor. İzlerken hafızalarda yer eden o ölümcül videonun tüm izleyenleri dehşet içinde bırakan etkisi hala zihinlerde tazeliğini korurken, bu yeni bilgilerle ortaya çıkan yeni kötülük, bir yandan merak unsuru yaratırken, diğer yandan da gerilimi tırmandırıyor. Karanlık, hiç şüphesiz her zaman bilinmeyenle, belirsizlikle ve dolayısıyla korkuyla özdeşleşmiştir. İşte bu film, karanlığın ve bilinmeyenin bu korkutucu boyutunu mükemmel bir şekilde perdeye yansıtıyor. Seyirci, altı ay önce yaşananlardan sonra artık bir nefes alabileceğini düşünürken, yeni bir kötülüğün habercisi olan bu bulgularla yeniden gizemli ve korkutucu bir atmosferin içine çekiliyor. Bu bulguların ne anlama geldiğini, karanlığın içinde hangi yeni kötülüğün beklediğini öğrenmek için, izleyici adeta ekran karşısına çiviliyor. Yeni kötülüğün ne olduğu, nasıl bir dehşet saçacağı merak konusu olurken, bu durum bize korku sinemasının en önemli unsurlarından birini hatırlatıyor: asıl korku, gözle görülen ya da hemen anlaşılabilecek olan değil, bilinmeyen ve beklenmedik olanın yarattığıdır. İşte bu film de, korkuyu yaratmak için bu tarz unsurları etkili bir şekilde kullanıyor.