Angie Hartman'ın himayesindeki evlatlık çocukları konu alan bu dördüncü hikaye, artık çoğu yetişkin olan çocukların hâlâ birbirlerine destek olmaya ve Pazar akşam yemeği için bir araya gelmeye devam eden ailesini merkez alıyor. Bu hikayenin merkezinde ise yemek kamyonu sahibi ve işletmecisi Kiki Mercer bulunuyor. Kiki, kendini ve başkalarına olan sevgisini her zaman yemek aracılığıyla ifade etmiştir. Bu sevginin zirvesi, kız kardeşi Jenna'nın yaklaşan düğününü üstlenmesiyle yaşanır. Jenna'nın düğününde atıştırmalıklardan oturmalı bir yemeğe kadar her şeyi içeren bir menü hazırlamak Kiki'nin en büyük catering işidir. Bağımsız bir kişiliğe sahip olan Kiki, işleri kendi başına yapmaya alışkın olsa da Jenna'nın düğün yemeğini mükemmel hale getirme sürecinde bir dizi aksilikle karşılaşır. Bu süreçte, gelin Jenna'nın damadı Andrew’un sağdıcı olan Clay Rutherford’ın, şehrin en prestijli restoranlarından birinin sahibi ve baş şefi olması da Kiki'yi biraz zora sokar. Clay'in yaptığı yorumlar, Kiki'yi adeta Goliath'ın Davut'u küçümsemesi gibi etkiler. Aslında, Clay Kiki’nin azmine ve cesaretine hayran kalmış durumdadır ama Kiki'nin sadece bir kardeş olarak Jenna'nın büyük gününü kaçırmasını istemez. Öte yandan, Kiki de Clay’e, sadece kendisi için yemek yaptığı günleri özletir; sürekli işine nasıl etki edeceğini düşünmeden yemek yapmanın verdiği huzuru hatırlatır. Kiki ve Clay arasında bir bağ oluşmaya başladıkça, aralarındaki profesyonel statü farkları, birbirlerine olan duygularını etkiler. Bu sırada, Jenna ise yıllar önce vefat eden annesini özlemenin yanı sıra, ilk kez uzun zaman sonra babasının başına ne geldiğini ve neden onu ve annesini terk ettiğini merak etmeye başlar. Jenna'nın annesinin kaybı, onun koruyucu aile sistemine girmesine neden olmuş ve bu durum hayatını şekillendirmiştir. Annesinin eksikliği, Jenna'nın hayatının bu önemli döneminde tekrar gün yüzüne çıkmıştır.