Ormanın derinliklerinde çürümekte olan Johnny'nin mezarını oluşturan yıkılmış bir yangın gözlem kulesinden bir madalyon çıkarılır. Söz konusu madalyon, korkunç bir 60 yıl önce işlenmiş suçla teşvik edilen intikam peşindeki bir ruhu uyandırır. Madalyon çıkarıldığı andan itibaren, Johnny'nin bedeni dirilerek cehennem ateşi gibi kızmış bir şekilde onu geri almak için harekete geçer. Bu çerçevede film, izleyicisini psikolojik gerilim dolu bir hikayeye sürüklüyor. Ormanın karanlık ve soğuk atmosferi, madalyonun etrafında gelişen olayları daha da gerilimli hale getiriyor. Johnny'nin ruhunun vahşi ve acımasız doğası, film boyunca izleyicinin tüylerini ürpertiyor. Filmin en çarpıcı yanı ise, geçmişte işlenen korkunç bir suçun, geçmişi ne kadar gömmeye çalışsak da nasıl bir şekilde yüzeye çıktığını göstermesi. Johnny'nin bedeni, hikayenin gelişiminde adeta bir sembol haline geliyor; geçmişin ürpertici sırları ve suçlarının ne kadar ölümsüz olduğunu izleyiciye hatırlatıyor. Yönetmenin becerikli kurgusu ve oyuncuların başarılı performansları ile birlikte hikaye, seyircinin nefesini kesen sahnelerle dolu. Filmin sonunda ise izleyici, madalyonu geri almayı başaran Johnny'nin ruhunun sükunetine tanık oluyor. Ancak bu sükunet, izleyicide derin izler bırakan bir huzursuzluğun, bir rahatsızlığın belirtisi oluyor.