Bir psikoterapistin kabusları ve sinsi görüntülerle boğuşma hikayesini anlatan bu film, gerçekten de sürükleyici bir atmosfere sahip. Bu görüntülerin kaynağı ne? Sadece kızının ölümü mü yoksa daha fazlası mı? İlk bakışta bunlar belki de ruhsal travmanın yan ürünleri gibi görünse de, film bu basit açıklamayı hızlıca reddediyor. Psikoterapistin çocukluk evine ve babasına dönüşü, geçmişin yaralarını sarmak ve huzura kavuşmak için son bir çaba olarak karşımıza çıkıyor. Bu esrarengiz hikayeyi ele alırken, yönetmenin titizlikle işlediği detaylar, karakter psikolojisini çözümleme çabası ve hikayeyi anlatmak için kullandığı benzersiz sinematografi teknikleri filme pek çok katman ekliyor. Hikayede yer alan hayaletler, birer korku ögesi olmaktan çok, karakterin iç dünyasını, başa çıkmak zorunda olduğu gerçeklerle yüzleşirken yaşadığı acıyı ve karmaşayı anlatan simgeler olarak karşımıza çıkıyorlar. Kızının ölümünün yarattığı derin acıyla baş etmeye çalışan bir psikoterapistin iç dünyasına bu denli hassas ve dokunaklı bir şekilde ışık tutan film, aynı zamanda yüzleşme, kabullenme ve affetme temalarını da inceliyor. İzlerken sizi hem düşündürecek hem de duygusal bir yolculuğa çıkaracak olan bu film kesinlikle izlemeye değer.