Hayatını eğitime adamış bir öğretmenin, kendisini ihmal edilmiş bir devlet okulunda bulması, büyük bir meydan okumaydı. Ancak bu meydan okumayı kabul ederek, öğrencilerinin hayatlarında kalıcı izler bırakmak istiyordu. Yıllarca özel bir okulda çalışmış olmasına rağmen, eğitim fırsatlarının herkes için eşit olması gerektiğine inanıyordu. Bu nedenle, devlet okulunda çalışmaya başladığında, kişisel ve siyasi çekişmeleri aşmak zorunda kaldı. Sistemin kısıtlamaları ve okul bürokrasisi, öğrencilerinin potansiyellerinin önünde engeller oluşturuyordu. Ancak o, umutsuzluğa kapılmadan, öğrencilerinin hayatlarına dokunmak için mücadele etti. Onların eğitim fırsatları için savaşırken, aynı zamanda sisteme karşı mücadele veriyordu.