İnanır mıydınız, öyle ciddi panik bozukluklarından muzdarip bir polis kadına ki, herhangi bir suç mahalline yaklaşmaktan korkuyor ve on yılı aşkın bir süredir sürekli ofis görevlileri arasında. Buna inanabilmeniz ne kadar gerçekçi? Bir kadın karakter üzerinden anlatılan bu öyküyü, bir sinema yorumcusu olarak ön yargısız bakış açısı ile değerlendirelim. Bir yandan yıllardır süregelen ofis görevliliği, diğer yandan bir çocuğa tek başına bakma çabası.. Bu polis kadınının dramı, hikayenin merkezine oturmuş durumda. Bir annenin her türlü zorluğa rağmen çocuğuna olan bağlılığını, bir memurun ise mesleğine olan tutkusunu, her şeye rağmen sürdürmeye çalışmasını anlatıyor. Fakat bu durumda dikkat çeken nokta, kadının her geçen gün daha da derinleşen panik bozukluğuna karşı verdiği yaşam mücadelesi. Bu filmde, hem empati kurabilme hem de merak uyandıran bir kırılma noktası olan panik bozukluğunun etkileyici bir biçimde işlenmesi, hikayenin genel seyrine aykırı bir şekilde, izleyiciyi derinden etkiliyor. Bu karmaşık duygusal durum, izleyicinin içsel dünyasında derin izler bırakmayı başarıyor. Sonuç olarak, tipik bir suç dramasının çok ötesinde bir filmle karşı karşıyayız. Bu durum, filmin hak ettiği değeri görmesini sağlayabilecek mi, yorumu size bırakıyoruz.